നിനക്കായ്
ഇന്നെന് പൂങ്കാവില്
പൂക്കള്തന് നിത്യവസന്തം...
സൌരഭ്യത്താല് ആരെയും
കൊതിപ്പിക്കും പൂക്കള്....
ഞാനോ കാത്തിരിപ്പു ഒരു
പൂവ് പോലും അടര്ത്താതേ..
എങ്കിലും നീ മാത്രം എന്തേ അറിഞ്ഞില്ല ....
എന് പൂന്തോട്ടം നിനക്കായ് പൂത്തതറിഞ്ഞില്ല...
പദസ്വരം
എന്റെ പൊട്ടിയ ഹൃദയം തുന്നിക്കൂട്ടവേ നിന് കൊലുസിന് കൊഞ്ചല് ഞാന് കേട്ടു ആ കൊഞ്ചല് എന്നിലേക്ക് അടുക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞു എന്ഹൃദയം വിങ്ങുന്നത് ഞാന് അറിഞ്ഞു....... വീണ്ടും ആ ചേലൊത്ത കാലിന്റെ ചവിട്ടെല്ക്കാന് ആണല്ലോ എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ വിധി എന്ന് അറിയാമെങ്കിലും ഞാന് ചിരിച്ചു...... നീ എന്നെ ചവിട്ടി പോകുബോഴും ആ കൊലുസ് കൊഞ്ചലോടെ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുമല്ലോ എന്നോര്ത്ത്.............
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ